Zoeken in HollandPTC
Created with Sketch.

Ze zijn erg voorzichtig, de werkelijkheid viel mee

Simon Pott, behandeld voor keelkanker

Zeven weken werd Simon Pott bestraald met protonen in Delft. De hele periode reed hij zelf vanuit Voorhout naar Delft. “Ik ben goed geïnformeerd over de bijwerkingen. Misschien wel iets te goed. Vanaf de 2e helft van de bestralingen zou het zwaar worden, zou ik last van bijwerkingen krijgen. Minder dan met fotonen, waarschijnlijk, ook daar waren ze voorzichtig in. Na de 3e week dacht ik iedere dag dat ik in de auto stapte ‘dit zal wel de laatste keer zijn dat ik zelf rij’. En dan ging het gewoon nog prima.”

In november 2018 kreeg hij te horen dat hij keelkanker had. “Ik was naar de huisarts gegaan, die stuurde me door naar het LUMC. Daar werd het geconstateerd. Artsen gingen in overleg over de beste behandeling, een operatie, chemo en/of bestraling. Ze vertelden al meteen dat het niet prettig zou worden. Ik had gehoord over immuuntherapie en heb ook contact gezocht met het Antoni van Leeuwenhoek. Daar lieten de artsen me weten dat er voor dit type kanker geen immuuntherapie was. Dus bleef ik in het LUMC, bleek dat bestralen genoeg was en werd er een fotonenplan gemaakt. En toen kwam dokter de Jong met de optie van protonentherapie. Hij legde het uit en gaf me tijd om er over na te denken. Maar toen ik na dat gesprek in de auto stapte wist ik al dat ik dit ging doen.”

Niet te veel zeuren

“Vooraf zag ik er tegenop, die 7 weken. Achteraf is het voorbij gevlogen. Het is goed bij HollandPTC, voor de deur parkeren, prima koffie en echt aardige mensen. Niet dat ze in andere ziekenhuizen niet aardig zijn, maar een groot ziekenhuis heeft toch vaak wat weg van een fabriek. Hier zijn ze gewoon echt aardig. Natuurlijk, de behandeling is niet altijd fijn, je ligt niet per se lekker op de tafel, maar het is voor je gezondheid, dus dan moet je niet zeuren. En ja, de apparatuur liet het wel eens afweten, maar daar kan niemand wat aan doen. Leuk is dat ik met de laboranten in gesprek ging, of mijn behandeling niet wat sneller kon, binnen een half uur. En dat is ze gelukt, niet iedere dag, maar vaak genoeg wel.”

Alles is relatief

Voordat meneer Pott bestraald kon worden, moesten er tanden en kiezen getrokken worden. Dat gebeurt vaker als bij de bestraling van de tumor de kaak ook bestraald wordt. “Dat was denk ik het minst leuke. Met mijn tijdelijke gebit kan ik niet alles eten. Maar goed, over een half jaar is dat ook weer geregeld en neem ik weer een keer biefstuk in plaats van een gehaktbal.” De bijwerkingen vielen hem mee. “Ze waren daar erg voorzichtig over, maar ik kreeg pas na de bestraling echt last van bijwerkingen. Mijn hals werd rood, de huid ging kapot. Daar hebben ze goed spul voor. Dat smeren doet pijn ja, en je moet er niet aan gaan zitten pielen. Maar als dit het ergste is, dan kan ik het wel hebben. Ze zeiden dat ik het ‘goed’ deed, ik vind vooral dat ik mazzel heb gehad, omdat ik in aanmerking kwam voor protonentherapie.”